Ο αερισμός επηρεάζει άμεσα τη θερμοκρασία, την υγρασία, την ποιότητα του αέρα και την περιοχή ανάπτυξης του θερμοκηπίου. Για ένα εμπορικό θερμοκήπιο, αναπτύξτε ένα σχέδιο αερισμού που να λαμβάνει υπόψη τη δομή του θερμοκηπίου, τον πληθυσμό των φυτών, το κλίμα και την αποτελεσματική λειτουργία.
Δεν πρόκειται μόνο για αυξημένη κίνηση αέρα. Από μηχανικής άποψης, ένα σχέδιο εξαερισμού πρέπει να παρέχει έναν καθορισμένο ρυθμό ανταλλαγής αέρα σε δύο πολύ διαφορετικά σημεία λειτουργίας: περίπου 40-60 αλλαγές αέρα ανά ώρα (ACH) όταν απαιτείται η μέγιστη καλοκαιρινή ψύξη, και μόλις 1 ACH τον χειμώνα, όταν η μόνη δουλειά που απομένει είναι ο έλεγχος της υγρασίας. Σχεδόν κάθε σφάλμα εξαερισμού που εντοπίζεται σε ένα ώριμο εμπορικό θερμοκήπιο οφείλεται σε ένα σχέδιο που είχε διαστασιολογηθεί για ένα από αυτά τα σημεία και δεν ελέγχθηκε ποτέ σε σχέση με το άλλο.
Ο καλός σχεδιασμός από έναν εμπορικό κατασκευαστή θερμοκηπίων επιτρέπει την ελεγχόμενη εισαγωγή φρέσκου αέρα, την κυκλοφορία σε όλη την καλλιέργεια και την έξοδο χωρίς να σχηματίζονται στάσιμες περιοχές, ισχυροί άνεμοι ή περιττή χρήση ενέργειας.
Πριν από την επιλογή του εξοπλισμού ψύξης, των ανεμιστήρων ή των αεραγωγών, η βασική στρατηγική ροής αέρα θα πρέπει να καθοριστεί από τη δομή. Με την κακή τοποθέτηση των ανοιγμάτων, ένα εμπορικό θερμοκήπιο με επαρκή εξοπλισμό εξαερισμού μπορεί να δημιουργήσει ανισορροπία στη θερμοκρασία και την υγρασία.
Χαρτογραφήστε τις σειρές καλλιεργειών, τα παγκάκια, τα μονοπάτια, τα χωρίσματα, τον εξοπλισμό και άλλα χαρακτηριστικά που ενδέχεται να επηρεάσουν την κίνηση του αέρα. Λάβετε υπόψη το αναμενόμενο μέγεθος της καλλιέργειας σε πλήρη ανάπτυξη, όχι μόνο το άδειο θερμοκήπιο.
Προσδιορίστε περιοχές όπου οι πυκνές καλλιέργειες ή ο εξοπλισμός θα μπορούσαν να περιορίσουν τη ροή του αέρα. Αυτό βοηθά στον προσδιορισμό του πού πρέπει να τοποθετηθούν τα ανοίγματα εξαερισμού και οι ανεμιστήρες. Μια χρήσιμη μέθοδος σε αυτό το στάδιο είναι να σημειώσετε την ανοιχτή επιφάνεια του δαπέδου και την ανοιχτή διατομή που παραμένει σε πλήρη κόμη, επειδή η εσωτερική κυκλοφορία διέπεται από τον όγκο ελεύθερου αέρα πάνω από την καλλιέργεια και όχι από τον συνολικό όγκο του θερμοκηπίου.
Όλες οι λειτουργίες αερισμού απαιτούν μια καθορισμένη διαδρομή για τον αέρα (εισροή και εκροή). Υπάρχουν ευκαιρίες για την είσοδο εξωτερικού αέρα μέσω πλευρικών ανοιγμάτων και ο ζεστός αέρας μπορεί να ανέβει μέσω των ανοιγμάτων της οροφής.
Αυτά θα πρέπει να συνδέονται μεταξύ τους, όχι ξεχωριστά. Εάν τοποθετηθούν σωστά, τα σημεία εισόδου και εξόδου μπορούν να επιτρέψουν στον αέρα να ρέει μέσα από μεγαλύτερο μέρος της περιοχής ανάπτυξης. Ο μετρήσιμος στόχος σχεδιασμού είναι η συνολική επιφάνεια ανοίγματος: για να λειτουργεί ο φυσικός αερισμός μόνος του, η συνδυασμένη επιφάνεια στέγης και πλευρικού αερισμού δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 15%–20% της επιφάνειας δαπέδου του θερμοκηπίου. Η κλιμάκωση αυτής της αναλογίας σε μια επιφάνεια 1.000 m² δίνει 150–200 m² αποτελεσματικού ανοίγματος, μετρούμενο ως ελεύθερο άνοιγμα μετά από πλαίσια και σήτες, όχι ως το ονομαστικό μέγεθος αερισμού.
Λάβετε υπόψη τη δομή και όχι μόνο την κάτοψη. Το ύψος της στέγης και το ύψος της υδρορροής ελέγχουν το φαινόμενο της καμινάδας που οδηγεί στον φυσικό αερισμό, επειδή η διαφορά πίεσης μεταξύ μιας χαμηλής εισόδου και μιας υψηλής εξόδου αυξάνεται με την κατακόρυφη απόσταση μεταξύ τους.
Οι τυπικές εμπορικές διαμορφώσεις Venlo χρησιμοποιούν ύψη υδρορροών 4-6 m, και τα ύψη των στύλων σε κατασκευές μεγάλου ανοίγματος μπορούν να ξεπεράσουν τα 10 m. Η ανύψωση της υδρορροής κάνει περισσότερα από το να προσθέτει απόσταση από τις καλλιέργειες: αυξάνει την άνωση που είναι διαθέσιμη για να φύγει ο ζεστός αέρας μέσω της κορυφογραμμής και διευρύνει τον όγκο του buffer που αποσβένει τις βραχυπρόθεσμες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας.
Οι πυκνές καλλιέργειες μπορούν να περιορίσουν τη ροή του αέρα και να δημιουργήσουν περιοχές με υψηλότερη υγρασία. Ο εξοπλισμός, τα κρεμαστά φυτά, οι οθόνες και άλλες κατασκευές μπορούν να έχουν παρόμοιο αποτέλεσμα.
Εντοπίστε περιοχές όπου η ροή του αέρα ενδέχεται να μειωθεί και διατηρήστε τις σχεδιασμένες οδούς αέρα ελεύθερες. Αυτό βοηθά στον προσδιορισμό του πού πρέπει να τοποθετηθούν τα ανοίγματα εξαερισμού και οι ανεμιστήρες και διατηρεί το σύστημα αποτελεσματικό καθώς αναπτύσσεται η καλλιέργεια.
Επιλέξτε τα εξαρτήματα του συστήματος εξαερισμού με βάση το περιβάλλον και τις απαιτήσεις των καλλιεργειών που καλλιεργούνται στο θερμοκήπιο, αφού πρώτα προσδιοριστεί η ροή του αέρα. Σε ένα εμπορικό θερμοκήπιο μπορούν να χρησιμοποιηθούν φυσικός αερισμός, μηχανικοί ανεμιστήρες ή/και εξοπλισμός ψύξης, αλλά αυτά τα συστήματα θα πρέπει να σχεδιάζονται ως μια ολοκληρωμένη στρατηγική εξαερισμού.
Ο φυσικός αέρας που ανεβαίνει στην οροφή μπορεί να απελευθερωθεί με τον αερισμό της οροφής. Η αποτελεσματικότητά του θα εξαρτηθεί από τη θέση ανοίγματος, την ποσότητα εισαγωγής αέρα, τη διαμόρφωση της οροφής και τις εξωτερικές συνθήκες.
Τα ανοίγματα στην οροφή πρέπει να σχεδιάζονται έτσι ώστε να διασφαλίζεται ότι ο εισερχόμενος αέρας μπορεί να διέρχεται από την περιοχή καλλιέργειας και να συντονίζονται με τυχόν εισαγωγές χαμηλότερου επιπέδου. Τα ανοίγματα της οροφής δεν μπορούν να διασφαλίσουν ομοιομορφία κυκλοφορίας. Μελέτες πεδίου σε συνδυασμούς ανοιγμάτων δείχνουν μια σαφή κατάταξη: ένας πλευρικός αεραγωγός σε συνδυασμό με αεραγωγούς οροφής προς τον άνεμο παράγει τον υψηλότερο φυσικό ρυθμό ροής, φτάνοντας περίπου τις 12,3 αλλαγές αέρα ανά ώρα με ταχύτητα ανέμου μόνο 0,5 m/s. Οι διαμορφώσεις που βασίζονται μόνο σε αεραγωγούς οροφής ή μόνο σε υπήνεμα ανοίγματα έχουν σημαντικά χαμηλότερες μετρήσεις.
Τα πλευρικά ανοίγματα μπορούν να εισρέουν εξωτερικό αέρα σε χαμηλότερο επίπεδο, συμβάλλοντας στην προώθηση της εγκάρσιας ροής εντός του χώρου καλλιέργειας. Θα πρέπει να σχεδιάζονται λαμβάνοντας υπόψη τις σειρές καλλιεργειών, τα κόσκινα, τον εξοπλισμό και άλλα κτίρια.
Εάν χρησιμοποιείται πλευρικός αερισμός και αερισμός οροφής, είναι πιθανό ο αέρας να εισέλθει στο κτίριο στο επίπεδο της καλλιέργειας ή κοντά σε αυτό και να κινηθεί προς τα πάνω καθώς θερμαίνεται. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πιο βιώσιμη φυσική κυκλοφορία υπό ευνοϊκές εξωτερικές συνθήκες. Ο συνδυασμός έχει επίσης σημασία σε χαμηλές ταχύτητες ανέμου: η πλευρική είσοδος με την προσήνεμη έξοδο της οροφής δίνει τον καλύτερο συνδυασμό ρυθμού ροής και χωρικής ομοιομορφίας, ενώ τα αντίθετα ανοίγματα μπορούν να τραβήξουν τον αέρα κατευθείαν κατά μήκος της κορυφογραμμής χωρίς ποτέ να φτάσουν στην καλλιέργεια.
Οι σήτες για τα έντομα είναι χρήσιμες σε εμπορικά θερμοκήπια, αλλά μπορούν επίσης να περιορίσουν τη ροή του αέρα μέσω των αεραγωγών. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τον σχεδιασμό του αερισμού.
Ο τύπος και η ανοιχτή περιοχή της σήτας μπορούν να επηρεάσουν την ευκολία εισόδου του εξωτερικού αέρα στο θερμοκήπιο. Μια σήτα που είναι πολύ περιοριστική μπορεί να μειώσει τη φυσική ροή αέρα και να αυξήσει την ανάγκη για μηχανικό αερισμό.
Δημοσιευμένες εργασίες σε αεροσήραγγα σχετικά με σίτες προστασίας από έντομα που καλύπτουν εύρος πορώδους 25%–53% δείχνουν ότι ο ρυθμός αερισμού μειώνεται καθώς μειώνεται το πορώδες, επειδή η σίτα μειώνει τον συντελεστή εκκένωσης του ανοίγματος αντί να το στενεύει απλώς. Στην πράξη, μια τυπική σίτα κοστίζει περίπου το 10%–20% της ροής του αέρα μέσω ενός μη προστατευμένου ανοίγματος. Η μετάβαση από μια σίτα 40 mesh σε μια σίτα 75 mesh μπορεί να μειώσει τον φυσικό αερισμό κατά επιπλέον 25%. Ένα λειτουργικό παράδειγμα: μια σίτα 50 mesh με αναλογία ανοιχτής επιφάνειας 55% εγκατεστημένη σε ένα άνοιγμα 100 m² περνά αέρα ισοδύναμο με μόνο περίπου 55–60 m² ανεμπόδιστου ανοίγματος.
Συνεπώς, η σήτα θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τον καθορισμό του μεγέθους και την τοποθέτηση των αεραγωγών οροφής και των πλευρικών ανοιγμάτων. Διατηρείτε την σήτα καθαρή, επειδή η σκόνη και το φυτικό υλικό μπορούν να μειώσουν περαιτέρω την ανοιχτή περιοχή.
Εάν υπάρχουν σήτες για έντομα που είναι εγκατεστημένες σε ανοίγματα εξαερισμού, ο κατασκευαστής θα πρέπει να λάβει υπόψη την επίδρασή τους κατά τον σχεδιασμό του συστήματος ροής αέρα. Η χωρητικότητα του ανεμιστήρα και η περιοχή εξαερισμού δεν πρέπει να επιλέγονται χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η αντίσταση που δημιουργείται από την σήτα. Η σωστή ακολουθία είναι να καθοριστεί ο απαιτούμενος ρυθμός ανταλλαγής αέρα, να μετατραπεί σε απαιτούμενο ρυθμό ροής και στη συνέχεια να υπολογιστεί η περιοχή εξαερισμού και η χωρητικότητα του ανεμιστήρα για την αντίσταση της σήτας και για την πτώση πίεσης της ίδιας της σήτας.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε θερμά κλίματα, όπου το θερμοκήπιο μπορεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον φυσικό αερισμό. Ο τελικός σχεδιασμός θα πρέπει να παρέχει επαρκή ανταλλαγή αέρα για την καλλιέργεια υπό τις αναμενόμενες εξωτερικές συνθήκες.
Όταν ο φυσικός αερισμός δεν μπορεί να προσφέρει επαρκή κυκλοφορία αέρα, χρησιμοποιούνται μηχανικοί ανεμιστήρες. Μπορούν να βοηθήσουν στην πρόσβαση σε περιοχές που δεν έχουν επαρκή κυκλοφορία λόγω της διαμόρφωσης του θερμοκηπίου ή λόγω των αλλαγών στο εξωτερικό κλίμα.
Για την κυκλοφορία σε επίπεδο καλλιεργειών, η προσέγγιση της οριζόντιας ροής αέρα (HAF) έχει έναν μακροχρόνιο εμπειρικό κανόνα διαστασιολόγησης: περίπου 2 CFM χωρητικότητας ανεμιστήρα ανά τετραγωνικό πόδι επιφάνειας δαπέδου, που είναι περίπου 0,6 m³/min ανά τετραγωνικό μέτρο. Οι ανεμιστήρες HAF δεν είναι οι ίδιοι με τους ανεμιστήρες ψύξης. Οι ανεμιστήρες ψύξης απάγουν τον αέρα στον τοίχο και λειτουργούν με τους υψηλούς ρυθμούς ανταλλαγής που απαιτούνται για τη μέγιστη απομάκρυνση θερμότητας. Οι ανεμιστήρες HAF λειτουργούν συνεχώς και απλώς διατηρούν το θόλο σε κίνηση, εξισορροπώντας τη θερμοκρασία, την υγρασία και το CO2 μεταξύ των ζωνών.
Ένα πρακτικό σχέδιο για ανεμιστήρες από έναν κατασκευαστής εμπορικών θερμοκηπίων μοιάζει με:
Κατεύθυνση αέρα: Τοποθετήστε τους ανεμιστήρες για να υποστηρίξουν την προβλεπόμενη κίνηση στην περιοχή ανάπτυξης.
Κάλυψη: Ελέγξτε τις απομακρυσμένες ζώνες καλλιέργειας αντί να κρίνετε τη ροή του αέρα μόνο κοντά στον εξοπλισμό.
Έλεγχος: Αφήστε τα επίπεδα ροής αέρα να αλλάζουν καθώς αλλάζουν οι συνθήκες και οι απαιτήσεις της καλλιέργειας.
Συντήρηση: Διατηρήστε τους ανεμιστήρες και τα χειριστήρια προσβάσιμα για επιθεώρηση και σέρβις.
Ο αερισμός και η ψύξη θα πρέπει να συμβαδίζουν. Εάν οι εξωτερικές θερμοκρασίες γίνουν πολύ υψηλές για να ψυχθούν με φυσικό αερισμό, η μηχανική ψύξη μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο. Ωστόσο, ο εξοπλισμός ψύξης δεν πρέπει να χρησιμοποιείται αντί του βασικού σχεδιασμού ροής αέρα. Η οδός για δροσερό ή φρέσκο αέρα θα πρέπει να διασφαλίζει καλή ροή αέρα και να μην έχει περιοχές όπου η ροή αέρα είναι ασθενής στην καλλιέργεια.
Ο συνδυασμός των δύο σημαίνει ότι λειτουργούν με μια δηλωμένη απόδοση. Τα συστήματα εξατμιστικών μαξιλαριών σχεδιάζονται συνήθως για απόδοση σε υγρή κατάσταση 70%–80% της κατάθλιψης υγρού βολβού. Με συνολική απόδοση συστήματος περίπου 80%, η πρακτική πτώση θερμοκρασίας σε ένα καλά κατασκευασμένο τοίχωμα μαξιλαριού είναι περίπου 9 °F (5 °C) και η συνολική κατάθλιψη αέρα τροφοδοσίας σε σχέση με την θερμοκρασία περιβάλλοντος συνήθως κυμαίνεται στην περιοχή των 10–20 °F. Ένα μαξιλαράκι που δεν μπορεί να φτάσει την απόδοση σχεδιασμού του είναι σχεδόν πάντα πρόβλημα διαβροχής, κατανομής ροής αέρα ή ταχύτητας μετώπου και όχι πρόβλημα μαξιλαριού-μέσου.
Το σύστημα εξαερισμού θα πρέπει να δοκιμάζεται μετά την εγκατάσταση και να ελέγχεται κατά τη διάρκεια της παραγωγής. Η ροή του αέρα μπορεί να αλλάζει καθώς αναπτύσσονται οι καλλιέργειες, χρησιμοποιούνται σήτες ή προστίθεται εξοπλισμός. Οι ρυθμίσεις εξαερισμού ενδέχεται να χρειάζονται προσαρμογή καθώς αλλάζουν η πυκνότητα των καλλιεργειών, ο καιρός ή οι συνθήκες παραγωγής.
Ελέγξτε αν ο αέρας φτάνει σε διαφορετικά μέρη της περιοχής καλλιέργειας. Αναζητήστε ζώνες με ασθενή ροή αέρα ή υπερβολική κίνηση αέρα. Οι πυκνές καλλιέργειες, ο εξοπλισμός και τα σήτα μπορούν να αλλάξουν τη ροή του αέρα καθώς αναπτύσσεται η καλλιέργεια. Η δοκιμή καπνού ή μια φορητή έρευνα με ανεμόμετρο στο ύψος της κόμης είναι ο γρηγορότερος τρόπος για να μετατρέψετε την αίσθηση ότι «είναι ακόμα εδώ μέσα» σε έναν μετρήσιμο χάρτη ροής αέρα.
Οι μετρήσεις θερμοκρασίας και υγρασίας μπορούν να βοηθήσουν στον εντοπισμό περιοχών όπου ο αερισμός δεν λειτουργεί όπως αναμένεται. Οι μετρήσεις θα πρέπει να ελέγχονται σε διαφορετικά μέρη του θερμοκηπίου αντί να βασίζονται σε μία μόνο τοποθεσία.
Σε ένα μεγάλο σπίτι με πολλά ανοίγματα, ένας μόνο αισθητήρας δεν μπορεί να αναπαραστήσει το κτίριο. Συγκρίνετε τις μετρήσεις ζώνης — κοντά στην υδρορροή, στο επίπεδο του στεγάστρου, στα άκρα του αετώματος και στο κέντρο — τόσο για τη θερμοκρασία όσο και για τη σχετική υγρασία και αντιμετωπίστε μια επίμονη κατακόρυφη ή οριζόντια κλίση ως ένδειξη προβλήματος ροής αέρα και όχι ως πρόβλημα ελέγχου.
Οι ανεμιστήρες, οι αεραγωγοί οροφής, οι πλευρικοί αεραγωγοί και οι σήτες για τα έντομα θα πρέπει να επιθεωρούνται τακτικά. Αφαιρέστε τη σκόνη, το φυτικό υλικό ή άλλα εμπόδια που μπορεί να μειώσουν τη ροή του αέρα. Τα κινούμενα μέρη θα πρέπει επίσης να ελέγχονται και να συντηρούνται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του εξοπλισμού.
Όταν οι υπάρχουσες οδοί εξαερισμού εμποδίζονται από εξοπλισμό, υλικά αποθήκευσης, οθόνες, κρεμαστά φυτά ή καλλιέργειες, η απόδοση του συστήματος εξαερισμού ενδέχεται να μειωθεί. Αυτές οι αλλαγές μπορεί να είναι σταδιακές και να μην γίνονται αντιληπτές κατά την καθημερινή λειτουργία.
Επαναλάβετε τη διάταξη του εμπορικού θερμοκηπίου από τον κατασκευαστή κάθε φορά που γίνεται μια μεγάλη αλλαγή στην παραγωγή. Η διατήρηση ανοιχτών προβλεπόμενων διαδρομών ροής διατηρεί το σύστημα εξαερισμού να λειτουργεί όπως προβλέπεται.
Το ιδανικό μοτίβο ροής αέρα μπορεί να αλλάξει ανάλογα με το ύψος της καλλιέργειας, την πυκνότητα φύτευσης, την τοποθέτηση του εξοπλισμού και τις εποχιακές συνθήκες. Ένα σχέδιο αερισμού θα πρέπει επομένως να αντιμετωπίζεται ως ένα λειτουργικό σύστημα που μπορεί να ρυθμιστεί και όχι ως μια σταθερή εγκατάσταση. Κατά κανόνα, ένα πρόγραμμα αερισμού που ήταν ισορροπημένο σε σχέση με ένα άδειο θερμοκήπιο θα χρειαστεί επαναξιολόγηση μόλις κλείσει το θόλο, επειδή ο όγκος του ελεύθερου αέρα και η αντίσταση στην οριζόντια ροή αλλάζουν σημαντικά.
Να τηρείτε αρχεία για επαναλαμβανόμενα προβλήματα θερμοκρασίας, υγρασίας ή ροής αέρα. Αυτά τα αρχεία από έναν εμπορικό κατασκευαστή θερμοκηπίων μπορούν να βοηθήσουν τους χειριστές να προσδιορίσουν εάν απαιτούνται αλλαγές στη λειτουργία του ανεμιστήρα, στις θέσεις ανοίγματος ή στην κατανομή της ροής αέρα. Χρήσιμοι έλεγχοι συντήρησης περιλαμβάνουν:
Ανοίγματα εξαερισμού: Ελέγξτε ότι τα ανοίγματα εξαερισμού ανοίγουν, κλείνουν και παραμένουν ανεμπόδιστα.
Ανεμιστήρες: Επιθεωρήστε τα πτερύγια, τους κινητήρες, τα προστατευτικά και τα χειριστήρια για κανονική λειτουργία.
Οδοί ροής αέρα: Αναζητήστε νέα εμπόδια που προκαλούνται από τον εξοπλισμό ή την ανάπτυξη των καλλιεργειών.
Περιβαλλοντικές μετρήσεις: Συγκρίνετε τη θερμοκρασία και την υγρασία μεταξύ διαφορετικών ζωνών.
Χειριστήρια λειτουργίας: Επιβεβαιώστε ότι οι χειροκίνητες ή οι αυτόματες ρυθμίσεις λειτουργούν σωστά.
Δύο αριθμοί έχουν σημασία, όχι ένας. Σχεδιάστε για περίπου 40-60 αλλαγές αέρα ανά ώρα στην κατάσταση μέγιστης ψύξης του καλοκαιριού και παρέχετε ένα ελεγχόμενο ελάχιστο περίπου 1 αλλαγή αέρα ανά ώρα τον χειμώνα για την υγρασία και τη διαχείριση του CO2. Ένα σύστημα που πληροί μόνο την θερινή τιμή συνήθως υπερεκτιμά τη θερμότητα στη μέση της ημέρας και δεν μπορεί να διατηρήσει το χειμερινό σημείο ρύθμισης χωρίς υπερβολική εισροή θερμότητας.
Ως σημείο εκκίνησης, η συνδυασμένη επιφάνεια αερισμού οροφής και πλευράς θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 15%–20% της επιφάνειας δαπέδου για να λειτουργεί ο φυσικός αερισμός. Αυτό μετριέται ως αποτελεσματικό ελεύθερο άνοιγμα μετά από δοκούς, μηχανισμούς εξαερισμού και οποιαδήποτε σήτα εντόμων, όχι ως ονομαστική διάσταση αερισμού. Κλιμακώνεται σε θάλαμο 1.000 m², δηλαδή 150–200 m² αποτελεσματικού ανοίγματος.
Μια τυπική σήτα για έντομα κοστίζει συνήθως το 10%–20% της ροής του αέρα ενός ισοδύναμου ανεμπόδιστου ανοίγματος. Τα λεπτά πλέγματα κοστίζουν περισσότερο: η μετάβαση από 40 mesh σε 75 mesh μειώνει τον φυσικό αερισμό κατά 25% επιπλέον, και οι δημοσιευμένες δοκιμές σε αεροσήραγγα σε σήτες με πορώδες 25%–53% επιβεβαιώνουν την ίδια τάση. Όπου μια σήτα 50 mesh με αναλογία ανοιχτής επιφάνειας 55% καλύπτει ένα άνοιγμα 100 m², θεωρήστε το ενεργό άνοιγμα ως περίπου 55–60 m².
Χρησιμοποιήστε τον εμπειρικό κανόνα οριζόντιας ροής αέρα περίπου 2 CFM ανά τετραγωνικό πόδι επιφάνειας δαπέδου, που ισοδυναμεί με περίπου 0,6 m³/min ανά τετραγωνικό μέτρο, κατανεμημένο σε όλο το σπίτι έτσι ώστε ο αέρας να κινείται ως συνεχής βρόχος. Οι ανεμιστήρες κυκλοφορίας έχουν διαστάσεις για ανάμειξη και ομοιομορφία στο στέγαστρο, ενώ οι επιτοίχιοι ανεμιστήρες ψύξης έχουν διαστάσεις για την ανταλλαγή αέρα — οι δύο υπολογισμοί θα πρέπει να γίνονται ξεχωριστά.
Οι ανοιχτοί αεραγωγοί δεν είναι το ίδιο με τον επαρκή αερισμό. Εάν η συνδυασμένη επιφάνεια αερισμού είναι κάτω από περίπου το 15% της επιφάνειας του δαπέδου, εάν τα ανοίγματα είναι θωρακισμένα και δεν αντισταθμίζονται ή εάν το κτίριο δεν διαθέτει είσοδο προς τον άνεμο που να συνδέεται με την έξοδο της οροφής, η μετρούμενη συναλλαγματική ισοτιμία μπορεί να είναι πολύ κάτω από τους 40–60 ACH που απαιτεί μια καλοκαιρινή ημέρα αιχμής. Συγκρίνετε τη μετρούμενη διαφορά εσωτερικής-εξωτερικής θερμοκρασίας με την τιμή σχεδιασμού πριν προσθέσετε την ψυκτική ικανότητα.
Τα εξατμιστικά τακάκια σχεδιάζονται συνήθως για απόδοση διαβροχής 70%–80% της κοιλότητας υγρού βολβού. Με συνολική απόδοση συστήματος περίπου 80%, η πρακτική πτώση θερμοκρασίας είναι περίπου 9 °F (5 °C). Ένα σύστημα που παρέχει μόνο το μισό, το οποίο γενικά υποφέρει από κακή διαβροχή του τακακιού, υπερβολική ταχύτητα μετώπης ή αέρα που παρακάμπτει την επιφάνεια του τακακιού και όχι από ένα τακάκι μικρότερου μεγέθους.
Η αποτελεσματική ροή αέρα ξεκινά με τον δομικό σχεδιασμό και όχι με την επιλογή εξοπλισμού. Ένα καλά σχεδιασμένο εμπορικό θερμοκήπιο θα πρέπει να παρέχει καθαρές οδούς αέρα, συντονισμένα ανοίγματα αερισμού, κατάλληλη μηχανική υποστήριξη και αρκετή ευελιξία για να ανταποκρίνεται στις μεταβαλλόμενες καλλιέργειες και τις καιρικές συνθήκες.
Βοηθά επίσης να καθοριστούν οι αριθμοί πριν από την αγορά του υλικού: αναλογία επιφάνειας εξαερισμού 15%–20% της επιφάνειας δαπέδου, μέγιστος σχεδιασμός 40–60 αλλαγές αέρα ανά ώρα, αντίσταση οθόνης 10%–20% (περισσότερη για λεπτό πλέγμα), βρόχος κυκλοφορίας μεγέθους περίπου 2 CFM ανά τετραγωνικό πόδι και σύστημα ψύξης με ονομαστική απόδοση πέλματος 70%–80%. Αυτές οι πέντε τιμές καθορίζουν εάν το σχέδιο εξαερισμού είναι εφικτό και είναι πολύ φθηνότερο να αλλάξουν σε ένα σχέδιο παρά σε μια ολοκληρωμένη κατασκευή.
Για εμπορικά έργα, σχεδιάστε τον αερισμό παράλληλα με τις απαιτήσεις κατασκευής και περιβαλλοντικού ελέγχου. Η συνεργασία με έναν ικανό κατασκευαστή εμπορικών θερμοκηπίων μπορεί να βοηθήσει στην ευθυγράμμιση της διάταξης του θερμοκηπίου, των ανοιγμάτων αερισμού, του εξοπλισμού ροής αέρα και των λειτουργικών απαιτήσεων πριν από την έναρξη της εγκατάστασης.