Η επιλογή της σωστής δομής και του υλικού κάλυψης είναι μόνο ένα μέρος του σχεδιασμού ενός εμπορικού θερμοκηπίου. Ο σχεδιασμός πρέπει επίσης να λαμβάνει υπόψη τη διάταξη, τον κλιματισμό, τις απαιτήσεις των καλλιεργειών, τον αερισμό, την άρδευση, την αποστράγγιση και τα σχέδια παραγωγής από την αρχή.
Ένας κακός σχεδιασμός εμπορικού θερμοκηπίου μπορεί να οδηγήσει σε υψηλότερο λειτουργικό κόστος, άνισες συνθήκες ανάπτυξης, προκλήσεις συντήρησης και μειωμένη παραγωγική ικανότητα. Ο στρατηγικός σχεδιασμός μπορεί να βοηθήσει τις επιχειρήσεις να αποφύγουν δαπανηρές αλλαγές μετά την κατασκευή. Επίσης, διευκολύνει τον σχεδιασμό μελλοντικών αλλαγών.
Τα πιο ακριβά λάθη σχεδιασμού έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: πρόκειται για αποφάσεις που φαίνονταν λογικές επειδή δεν είχε καθοριστεί κανένας στόχος. Ο αερισμός, η ψύξη, η δομική ικανότητα και η μετάδοση του φωτός έχουν όλες συμβατικές τιμές σχεδιασμού στην εμπορική πρακτική και ένας σχεδιασμός που δεν τις αναφέρει ποτέ δεν μπορεί να ελεγχθεί. Οι τιμές που χρησιμοποιούνται παρακάτω είναι αυτές που αξίζει να καταγραφούν σε μια προδιαγραφή πριν ζητηθεί από οποιονδήποτε προμηθευτή να υποβάλει προσφορά.
Τα πρώτα προβλήματα σχεδιασμού εμφανίζονται συχνά πριν από την έναρξη της κατασκευής, όταν οι επιχειρήσεις επικεντρώνονται στη δομή του θερμοκηπίου χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τον τρόπο λειτουργίας ολόκληρου του συστήματος παραγωγής. Ένα επιτυχημένο εμπορικό θερμοκήπιο θα πρέπει να σχεδιάζεται με βάση τις καλλιέργειες, τον διαθέσιμο χώρο, τις διαδικασίες εργασίας, το κλίμα και την αναμενόμενη επέκταση, αντί να αντιμετωπίζεται κάθε απαίτηση ξεχωριστά.
Η κατασκευή ενός θερμοκηπίου χωρίς την αξιοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα υπερθέρμανσης, ψύξης ή αερισμού. Η δομή και οι απαιτήσεις ελέγχου του περιβάλλοντος σχετίζονται με το εύρος θερμοκρασίας, την υγρασία, το ηλιακό φως, τον άνεμο και τις εποχιακές αλλαγές.
Ο εξοπλισμός εξαερισμού και ψύξης θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη υπό το πρίσμα του κλίματος. Η κατασκευή θα διαθέτει επαρκείς επιλογές για την προσαρμογή των εσωτερικών συνθηκών όταν αλλάζουν οι εξωτερικές συνθήκες. Ο κλιματικός σχεδιασμός είναι σημαντικός για ένα εμπορικό θερμοκήπιο, επειδή τα προβλήματα μπορούν να εμφανιστούν ταυτόχρονα, επηρεάζοντας μια ευρύτερη περιοχή. Η συγκεκριμένη παράλειψη που πρέπει να αποφευχθεί είναι ο σχεδιασμός ψύξης έναντι της κορυφής ξηρού βολβού, αγνοώντας την κατάθλιψη υγρού βολβού, επειδή αυτό καθορίζει πόσο μπορεί πραγματικά να προσφέρει ένα σύστημα εξάτμισης σε μια υγρή καλοκαιρινή μέρα.
Η ανάπτυξη των καλλιεργειών επηρεάζει εξίσου με την καθημερινή εργασία στην εσωτερική διαρρύθμιση. Οι περιοχές φύτευσης μπορεί να είναι γεμάτες, μειώνοντας την ευκολία των συνηθισμένων εργασιών, ή τα στενά μονοπάτια μπορεί να επιβραδύνουν την εργασία. Ο μη προσβάσιμος εξοπλισμός και η κακή τοποθέτηση των γραμμών άρδευσης μπορούν επίσης να επηρεάσουν την εργασία.
Υπολογίστε τη μετακίνηση από το ένα τμήμα της διάταξης στο άλλο για τους εργαζόμενους, τα υλικά, τα προϊόντα που έχουν συλλεχθεί και τον εξοπλισμό πριν ολοκληρώσετε τη διάταξη. Οι χώροι εξυπηρέτησης δεν πρέπει να διακόπτονται άσκοπα ώστε να διαταράσσονται οι χώροι παραγωγής. Μια πρακτική διάταξη θα πρέπει να παρέχει αρκετό χώρο για:
Παραγωγή καλλιεργειών: Διαθέστε επαρκή χώρο για φύτευση και αναμενόμενη ανάπτυξη των καλλιεργειών.
Μετακίνηση εργαζομένων: Διατηρήστε πρακτικές διαδρομές μεταξύ των περιοχών παραγωγής.
Πρόσβαση στον εξοπλισμό: Αφήστε χώρο για εγκατάσταση, επιθεώρηση και συντήρηση.
Χειρισμός υλικών: Λάβετε υπόψη τον τρόπο με τον οποίο τα εφόδια και τα συγκομιζόμενα προϊόντα κινούνται μέσα στην εγκατάσταση.
Μελλοντικές αλλαγές: Διατηρήστε την ευελιξία για αλλαγές στις απαιτήσεις παραγωγής.
Ένας στόχος παραγωγής μικρής κλίμακας θα μπορούσε να αποτελέσει το σημείο εκκίνησης για ένα θερμοκήπιο και να αυξηθεί σημαντικά μόλις δημιουργηθεί μια αγορά. Η προσθήκη νέων περιοχών παραγωγής μπορεί να είναι δύσκολη και δαπανηρή εάν η επέκταση δεν είχε ληφθεί υπόψη στον αρχικό σχεδιασμό.
Σχεδιάστε μαζί σας μελλοντικά θερμοκήπια, επιπλέον εξοπλισμό, βοηθητικό χώρο και δρόμους πρόσβασης. κατασκευαστής εμπορικών θερμοκηπίων Είναι σημαντικό η αρχική τοποθεσία να μην γίνει άσκοπα περίπλοκη σε μελλοντική ανάπτυξη, ακόμη και αν δεν υπάρχει πρόθεση επέκτασης προς το παρόν. Η πρακτική δοκιμή είναι κατά πόσον τα συστήματα που θα έπρεπε να αναπτυχθούν μαζί με το κτίριο - υδρορροές και αγωγοί καθόδου, συστήματα εξαερισμού, συστήματα σίτας, ηλεκτρική ισχύς και αποστράγγιση - είχαν διαστασιολογηθεί για μεγαλύτερη επιφάνεια στέγης από αυτήν που καλύπτει στην πραγματικότητα η πρώτη φάση.
Ο σχεδιασμός των συστημάτων περιβαλλοντικού ελέγχου θα πρέπει να αντικατοπτρίζει τις πραγματικές ανάγκες των καλλιεργειών και θα πρέπει να περιλαμβάνεται στον σχεδιασμό, όχι ως δεύτερη σκέψη μετά την ολοκλήρωση του θερμοκηπίου. Η γνώση της αλληλεπίδρασης μεταξύ του σχεδιαζόμενου χώρου παραγωγής και του αερισμού, του ελέγχου της θερμοκρασίας, του ελέγχου της υγρασίας, του φωτός και της άρδευσης είναι απαραίτητη για έναν εμπορικό κατασκευαστή θερμοκηπίων.
Εάν ο αερισμός δεν είναι επαρκής, μπορεί να υπάρχει υπερβολική θερμότητα και υγρασία, ειδικά σε υψηλές πυκνότητες καλλιεργειών. Η εγκατάσταση ανεμιστήρων χωρίς σαφές σχέδιο ροής αέρα μπορεί να κάνει ορισμένες περιοχές να μην αερίζονται τόσο καλά.
Σχεδιάστε συστήματα εξαερισμού έτσι ώστε να επιτρέπουν την είσοδο φρέσκου αέρα και την έξοδο ζεστού αέρα. Τα ανοίγματα οροφής, οι πλευρικοί αεραγωγοί, οι ανεμιστήρες κυκλοφορίας και ο μηχανικός αερισμός θα πρέπει να λειτουργούν ως ένα ενιαίο σύστημα. Όχι μόνο σε περιοχές κοντά στον εξοπλισμό εξαερισμού, αλλά σε ολόκληρη την περιοχή καλλιέργειας.
Οι μετρήσιμοι στόχοι είναι οι εξής. Η ανταλλαγή αέρα θα πρέπει να σχεδιάζεται για περίπου 40-60 αλλαγές αέρα ανά ώρα κατά την περίοδο αιχμής της καλοκαιρινής ψύξης, με ελεγχόμενο ελάχιστο περίπου 1 αλλαγή αέρα ανά ώρα για τον έλεγχο της χειμερινής υγρασίας. Τα συνδυασμένα ανοίγματα οροφής και πλευρικών ανοιγμάτων θα πρέπει να καλύπτουν συνολικά τουλάχιστον το 15%–20% της επιφάνειας δαπέδου, η οποία υπολογίζεται ως ενεργός ελεύθερη επιφάνεια μετά από δοκούς, μηχανισμούς και σήτες. Η εσωτερική κυκλοφορία αποτελεί ξεχωριστή απαίτηση, με μέγεθος περίπου 2 CFM χωρητικότητας ανεμιστήρα ανά τετραγωνικό πόδι επιφάνειας δαπέδου, περίπου 0,6 m³/min ανά m².
Και το κόστος της σίτας πρέπει να αφαιρεθεί και όχι να αγνοηθεί: μια τυπική σίτα κοστίζει περίπου το 10%–20% της ροής του αέρα ενός ανεμπόδιστου ανοίγματος, μια σίτα 75 mesh μειώνει τον φυσικό αερισμό κατά περίπου 25% σε σύγκριση με μια σίτα 40 mesh, και μια σίτα 50 mesh με 55% ανοιχτή επιφάνεια σε ένα άνοιγμα 100 m² διοχετεύει αέρα ισοδύναμο μόνο με περίπου 55–60 m². Η διαμόρφωση του ανοίγματος έχει επίσης σημασία: μια πλευρική είσοδος σε συνδυασμό με αεραγωγούς οροφής προς τον άνεμο επιτυγχάνει την υψηλότερη φυσική ροή, περίπου 12,3 αλλαγές αέρα ανά ώρα με ταχύτητα ανέμου 0,5 m/s.
Μία μόνο θέση αισθητήρα ενδέχεται να μην αντιπροσωπεύει τις συνθήκες σε ένα μεγάλο θερμοκήπιο. Τα σημεία παρακολούθησης θα πρέπει να τοποθετούνται σε κατάλληλες ζώνες ανάπτυξης, ώστε οι χειριστές να μπορούν να εντοπίζουν διαφορές στη θερμοκρασία και την υγρασία.
Ο αριθμός και η θέση των αισθητήρων θα πρέπει να ταιριάζουν με τη διάταξη του θερμοκηπίου, τη διάταξη των καλλιεργειών και τις ζώνες ελέγχου του κλίματος. Ένα εφικτό ελάχιστο είναι η παρακολούθηση τριών υψών - υδρορροή, στέγαστρο και δάπεδο - σε διάφορες ζώνες αντί για ένα σημείο στη μέση του σπιτιού, επειδή το μοτίβο θερμοκρασίας και υγρασίας μεταξύ αυτών των επιπέδων είναι αυτό που διακρίνει ένα σφάλμα διανομής από ένα σφάλμα χωρητικότητας.
Οι απαιτήσεις κοινής ωφέλειας θα πρέπει να υπολογίζονται πριν από την έγκριση της διάταξης του θερμοκηπίου. Το νερό, το ηλεκτρικό ρεύμα, το καύσιμο θέρμανσης, η αποχέτευση και άλλες υπηρεσίες ενδέχεται να χρειάζονται μεγαλύτερη χωρητικότητα καθώς αυξάνεται η παραγωγή.
Οι αντλίες άρδευσης, ο εξοπλισμός δοσολογίας λιπασμάτων, οι ανεμιστήρες, τα συστήματα ψύξης, ο εξοπλισμός θέρμανσης, τα φίλτρα, ο φωτισμός και τα χειριστήρια μπορούν όλα να επηρεάσουν τη ζήτηση της κοινής ωφέλειας. Ο σχεδιασμός θα πρέπει να ελέγχει τον απαιτούμενο ρυθμό ροής, την πίεση, το ηλεκτρικό φορτίο και τα σημεία σύνδεσης.
Η άρδευση θα πρέπει να ελέγχεται με βάση την απώλεια πίεσης στην πιο απομακρυσμένη ζώνη και όχι στην αντλία, επειδή η απώλεια τριβής μακροπρόθεσμα είναι η συνήθης αιτία ανομοιόμορφης παροχής στο τέλος ενός μεγάλου συνδεδεμένου σπιτιού. Ο ηλεκτρικός σχεδιασμός θα πρέπει να βασίζεται στο ταυτόχρονο συνδεδεμένο φορτίο των συστημάτων εξαερισμού, ψύξης, σίτας, άρδευσης και φωτισμού, καθώς αυτά τα συστήματα κορυφώνονται μαζί τις πιο ζεστές ημέρες.
Οι γραμμές κοινής ωφέλειας θα πρέπει επίσης να δρομολογούνται έτσι ώστε να μπορούν να επιθεωρούνται και να επισκευάζονται χωρίς να διαταράσσονται άσκοπα οι χώροι παραγωγής.
Ένα μεγάλο θερμοκήπιο δεν χρειάζεται πάντα να λειτουργεί ως μία ενιαία περιβαλλοντική ζώνη. Διαφορετικές καλλιεργητικές περιοχές μπορεί να έχουν διαφορετικές απαιτήσεις άρδευσης, αερισμού, θέρμανσης ή κλίματος.
Η διαίρεση της εγκατάστασης σε κατάλληλες ζώνες μπορεί να επιτρέψει στους χειριστές να προσαρμόσουν τα συστήματα ανάλογα με τον τύπο της καλλιέργειας, το στάδιο της καλλιέργειας ή τις διαφορές εντός της περιοχής καλλιέργειας. Ο αριθμός και το μέγεθος των ζωνών θα πρέπει να ταιριάζουν με το σχέδιο παραγωγής και τη χωρητικότητα του εξοπλισμού. Η τοποθέτηση ορίων ζωνών σε γραμμές υδρορροής εντός της δομικής μονάδας διατηρεί τις ζώνες καθαρές στην κατασκευή και εύκολες στον έλεγχο.
Ο υπερμεγέθης εξοπλισμός μπορεί να αυξήσει το κόστος αγοράς και λειτουργίας, ενώ ο εξοπλισμός που δεν έχει το κατάλληλο μέγεθος μπορεί να μην ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της καλλιέργειας υπό απαιτητικές συνθήκες.
Εξοπλισμός όπως ανεμιστήρες, αντλίες, συστήματα ψύξης, συστήματα θέρμανσης και εξαρτήματα άρδευσης θα πρέπει να επιλέγεται με βάση τις πραγματικές απαιτήσεις σχεδιασμού. Ο υπολογισμός θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη το μέγεθος του θερμοκηπίου, το τοπικό κλίμα, την καλλιέργεια, την αναμενόμενη παραγωγή και τις συνθήκες λειτουργίας.
Οι έλεγχοι σχεδιασμού θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη περιόδους κατά τις οποίες η ζήτηση είναι η υψηλότερη, όπως πολύ ζεστός καιρός για ψύξη ή η μέγιστη ζήτηση άρδευσης κατά την ενεργό ανάπτυξη των καλλιεργειών. Αυτό βοηθά στην αποτροπή της λειτουργίας ενός συστήματος πέραν της προβλεπόμενης χωρητικότητάς του.
Ειδικά για την ψύξη, το μέγεθος υπολογίζεται με βάση το μέγιστο θερμικό φορτίο και όχι με βάση τον μέσο όρο και καθορίζεται η απόδοση σε υγρή κατάσταση που πρέπει να επιτύχει το σύστημα — τα εξατμιστικά μαξιλαράκια έχουν σχεδιαστεί για το 70%–80% της κατάθλιψης υγρού βολβού, η οποία με περίπου 80% συνολική απόδοση του συστήματος παράγει πτώση θερμοκρασίας περίπου 9 °F (5 °C) με τον αέρα τροφοδοσίας να φτάνει 10–20 °F κάτω από την θερμοκρασία περιβάλλοντος. Ένα σύστημα που αναφέρεται χωρίς δηλωμένη απόδοση δεν μπορεί να ελεγχθεί όταν υποαποδίδει.
Η αποστράγγιση θα πρέπει να σχεδιαστεί σε συνδυασμό με το δάπεδο του θερμοκηπίου, το σύστημα καλλιέργειας, το σύστημα άρδευσης και την αποστράγγιση του χώρου. Τα χαμηλά σημεία και οι περιοχές συλλογής νερού θα πρέπει να προσδιοριστούν πριν από την κατασκευή.
Όταν συλλέγεται νερό αποστράγγισης για επεξεργασία ή επαναχρησιμοποίηση, τα απαιτούμενα σημεία συλλογής και οι σωληνώσεις θα πρέπει να περιλαμβάνονται στον αρχικό σχεδιασμό.
Ένα θερμοκήπιο μπορεί να έχει μια καλή βασική ιδέα και να καταστεί αναποτελεσματικό όταν παραβλέπονται οι λεπτομέρειες κατασκευής και η μακροπρόθεσμη συντήρηση. Πριν από την οριστικοποίηση ενός εμπορικού θερμοκηπίου, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να εξετάσουν πώς θα εγκατασταθεί, θα επιθεωρηθεί, θα επισκευαστεί και θα λειτουργήσει η δομή και ο εξοπλισμός καθ' όλη τη διάρκεια ζωής του.
Λάβετε υπόψη τα διάφορα μέρη του θερμοκηπίου και επιλέξτε τα υλικά σύμφωνα με το περιβάλλον και τη χρήση. Η λήψη υπόψη μόνο της τιμής αγοράς μπορεί να οδηγήσει σε συμβιβασμούς στην ανθεκτικότητα, τη συντήρηση ή την περιβαλλοντική απόδοση.
Λάβετε υπόψη τις δομικές ανάγκες, συμπεριλαμβανομένης της αντοχής στη διάβρωση, των υλικών, των απαιτήσεων καθαρισμού και του περιβάλλοντος λειτουργίας. Η χωρητικότητα του σκελετού ειδικότερα θα πρέπει να υπολογίζεται με βάση ένα δομικό πρότυπο ειδικό για θερμοκήπια, όπως το EN 13031-1, το οποίο διέπει την φόρτιση από τον άνεμο, τα ελεγχόμενα φορτία χιονιού σε διαφανή επένδυση και το βάρος της επένδυσης και του αναρτημένου εξοπλισμού. Τα τυπικά εμπορικά σκελετά κατασκευάζονται για ταχύτητες ανέμου περίπου 85 mph και φορτία χιονιού περίπου 32 psf, με αναβαθμίσεις σε περίπου 140 mph όπου η έκθεση το απαιτεί.
Οι επιλογές κάλυψης έχουν επίσης πραγματικές οπτικές συνέπειες: μια γυάλινη οροφή Venlo συνήθως προσφέρει συνολική μετάδοση φωτός περίπου 75%–85%, το γυαλί 4 mm μεταδίδει περίπου 1% περισσότερο φως από το γυαλί 5 mm, οι επιλογές θολώματος κυμαίνονται από περίπου 15% έως 85% και το αντιανακλαστικό διάχυτο γυαλί μπορεί να φτάσει έως και περίπου 97,5% μετάδοση στο επίπεδο του υαλοπίνακα.
Επιπλέον, τα εξαρτήματα πρέπει να χρησιμοποιούνται με συντονισμένο τρόπο, όχι μεμονωμένα. Ένας καλός κατασκευαστής εμπορικών θερμοκηπίων θα είναι σε θέση να περιγράψει πώς θα εφαρμοστούν τα υλικά στο έργο.
Τελικά, εξαρτήματα όπως ανεμιστήρες, αεραγωγοί, αντλίες, χειριστήρια, εξαρτήματα συστήματος άρδευσης κ.λπ. χρειάζονται έλεγχο ή συντήρηση. Εάν εγκατασταθούν σε δυσπρόσιτες περιοχές, η συντήρησή τους μπορεί να είναι χρονοβόρα και η εκτέλεση εργασιών ρουτίνας δύσκολη. Η πρόσβαση για συντήρηση θα πρέπει να προγραμματίζεται κατά τη διάταξη πριν από την εγκατάσταση του εξοπλισμού.
Ένας εργαζόμενος θα πρέπει να έχει πρόσβαση σε κρίσιμα μέρη χωρίς να σπάει άλλα μέρη του συστήματος ή να καταστρέφει τις καλλιέργειες. Αυτό είναι ιδιαίτερα κρίσιμο όταν ένα μεγάλο πρόβλημα συντήρησης μπορεί να επηρεάσει μια μεγάλη περιοχή παραγωγής, όπως σε μεγαλύτερες εγκαταστάσεις. Τα καθαρά κόσκινα αξίζουν μια αναφορά εδώ, επειδή ένα κόσκινο που ήδη κοστίζει το 10%–20% της ροής του αέρα όταν είναι καθαρό, αφαιρεί σημαντικά περισσότερο μόλις μολυνθεί.
Ενώ ο αυτοματισμός μπορεί να βοηθήσει στην αύξηση της συνέπειας και στην ελαχιστοποίηση των επαναλαμβανόμενων χειροκίνητων εργασιών, είναι πολύ πιο εύκολο όταν ενσωματώνεται ο αυτοματισμός στον αρχικό σχεδιασμό. Η προσθήκη αυτοματοποιημένων ελέγχων αργότερα μπορεί να περιλαμβάνει αναδρομολόγηση καλωδίωσης, αλλαγή θέσης εξοπλισμού, εγκατάσταση αισθητήρων και προσαρμογή των λειτουργιών ελέγχου.
Προσδιορίστε τις λειτουργίες που απαιτούν αυτόματο έλεγχο και εκείνες που μπορούν να χειριστούν χειροκίνητα. Το σύστημα θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει φιλικές προς το χρήστη μεθόδους για τους χειριστές ώστε να ελέγχουν τις συνθήκες και να κάνουν προσαρμογές. Οι λειτουργίες που αποδίδουν τον αυτοματισμό με τον πιο αξιόπιστο τρόπο είναι ο σταδιακός έλεγχος αερισμού, ο έλεγχος οθόνης και η αλληλουχία ανεμιστήρων κυκλοφορίας, επειδή αυτές οι τρεις καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο κατανέμεται ομοιόμορφα η θερμότητα και η υγρασία σε ένα μεγάλο σπίτι.
Ο προγραμματισμός μόνο για το τρέχον επίπεδο παραγωγής είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα προβλήματα. Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την ανάπτυξη των καλλιεργειών, την πρόσβαση στον εξοπλισμό, τους περιβαλλοντικούς ελέγχους, την μετακίνηση των εργαζομένων και την πιθανή μελλοντική επέκταση πριν από την κατασκευή. Η σχετική και πιο επιζήμια εκδοχή του λάθους είναι ο μη καθορισμός καθόλου στόχων, έτσι ώστε ο αερισμός, η ψύξη και η δομική ικανότητα να μην μπορούν να ελεγχθούν με κανέναν τρόπο.
Ο αερισμός είναι απαραίτητος για τη διαχείριση της θερμότητας, της υγρασίας και της κίνησης του αέρα. Θα πρέπει να σχεδιάζεται με βάση τη δομή του θερμοκηπίου και τη διάταξη της καλλιέργειας και όχι να προστίθεται ως μεμονωμένη απόφαση εξοπλισμού. Σε αριθμούς: 40-60 αλλαγές αέρα ανά ώρα κατά τη μέγιστη ψύξη, τουλάχιστον περίπου 1 αλλαγή αέρα ανά ώρα το χειμώνα και συνδυασμένη επιφάνεια στέγης και πλευρικού αερισμού τουλάχιστον 15%–20% της επιφάνειας δαπέδου, μετρούμενη ως αποτελεσματική ελεύθερη επιφάνεια.
Αρκετά για να αποκαλυφθεί το μοτίβο, όχι μόνο ο μέσος όρος. Ένα εφικτό ελάχιστο είναι η παρακολούθηση της θερμοκρασίας και της υγρασίας σε τρία ύψη - υδρορροή, στέγαστρο και δάπεδο - σε διάφορες κλιματικές ζώνες, η οποία επιτρέπει τη διάκριση ενός σφάλματος διανομής από ένα σφάλμα χωρητικότητας. Ένας μόνο αισθητήρας σε ένα μεγάλο σπίτι πολλαπλών ανοιγμάτων μπορεί να διαβάσει απόλυτα φυσιολογικά την τιμή, ενώ οι καλλιέργειες σε μακρινά ανοίγματα δέχονται καταπόνηση.
Καθορίζοντας την κατάσταση σχεδιασμού και την απαιτούμενη τιμή απόδοσης πριν από την υποβολή αιτημάτων. Για την ψύξη, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να δηλώνεται το μέγιστο θερμικό φορτίο και η απαιτούμενη απόδοση του βρεγμένου μαξιλαριού 70%–80%, η οποία με περίπου 80% της συνολικής απόδοσης του συστήματος αντιστοιχεί σε πτώση θερμοκρασίας περίπου 9 °F (5 °C). Για τους ανεμιστήρες, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να δηλώνεται τόσο ο απαιτούμενος ρυθμός ανταλλαγής αέρα όσο και η εσωτερική χωρητικότητα κυκλοφορίας περίπου 2 CFM ανά τετραγωνικό πόδι επιφάνειας δαπέδου.
Για τα θερμοκήπια εμπορικής παραγωγής, ένα ειδικό για θερμοκήπια δομικό πρότυπο, όπως το EN 13031-1, αποτελεί την κατάλληλη αναφορά, που καλύπτει την καταπόνηση από τον άνεμο, τα ελεγχόμενα φορτία χιονιού σε διαφανή επένδυση και το βάρος του καλύμματος και του αναρτημένου εξοπλισμού. Τα τυπικά εμπορικά πλαίσια κατασκευάζονται για ταχύτητες ανέμου περίπου 85 mph και φορτία χιονιού περίπου 32 psf, με αναβαθμισμένα σχέδια σε περίπου 140 mph για εκτεθειμένες τοποθεσίες.
Επειδή τα σφάλματα που έχουν τη μεγαλύτερη σημασία σε ένα μεγάλο θερμοκήπιο είναι κατακόρυφα και χωρικά και όχι απόλυτα. Μια ζεστή, υγρή τσέπη που περιορίζεται στο επίπεδο του θόλου ενώ η υδρορροή είναι κανονική αποτελεί πρόβλημα κυκλοφορίας. Μια ομοιόμορφη ανύψωση σε ολόκληρο το άνοιγμα που ακολουθεί τις εξωτερικές συνθήκες αποτελεί πρόβλημα αερισμού ή χωρητικότητας. Μόνο δεδομένα πολλαπλών σημείων και επιπέδων μπορούν να τα διακρίνουν.
Τα πιο ακριβά λάθη σχεδιασμού θερμοκηπίων συχνά προκαλούνται από αποφάσεις που λαμβάνονται πολύ νωρίς ή χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ολόκληρη η διαδικασία παραγωγής. Το μέγεθος, το κλίμα, η διάταξη, ο αερισμός, η άρδευση, η παρακολούθηση, τα υλικά, η πρόσβαση στη συντήρηση, οι υπηρεσίες κοινής ωφέλειας και ο αυτοματισμός θα πρέπει να αξιολογούνται ως συνδεδεμένα μέρη του ίδιου έργου.
Το αντίδοτο είναι να καταγράψετε τις τιμές-στόχους πριν από τον καθορισμό του σχεδιασμού: 15%–20% αποτελεσματική επιφάνεια εξαερισμού, 40–60 αλλαγές αέρα ανά ώρα στην αιχμή και περίπου 1 τον χειμώνα, κυκλοφορία περίπου 2 CFM ανά τετραγωνικό πόδι, ψύξη με απόδοση μαξιλαριού 70%–80%, μετάδοση φωτός στην περιοχή 75%–85% για ένα γυάλινο συγκρότημα και δομικά φορτία υπολογισμένα σύμφωνα με το πρότυπο EN 13031-1 για την πραγματική τοποθεσία. Ένα σχέδιο που αναφέρει τους αριθμούς του μπορεί να αναθεωρηθεί, να αναφερθεί και να δοκιμαστεί, ενώ ένα που δεν το κάνει, δεν μπορεί.
Οι επιχειρήσεις θα πρέπει επίσης να επιλέγουν έναν κατασκευαστή εμπορικών θερμοκηπίων με βάση την ικανότητά του να κατανοεί πλήρως την εφαρμογή και όχι απλώς να παρέχει μια κατασκευή. Ένα καλά σχεδιασμένο εμπορικό θερμοκήπιο μπορεί να προσφέρει καλύτερη λειτουργική ευελιξία, ευκολότερη συντήρηση και μια ισχυρότερη βάση για συνεπή παραγωγή καθώς η επιχείρηση αναπτύσσεται.